Luchthavenveiligheidsscanners gebruiken dubbele energie X-stralen om de dichtheid en samenstelling van objecten in de cabinebakken te analyseren. Bankbiljetten, hoewel individueel dun, vormen in bundels een uniforme massa van geringe dikte die perfect identificeerbaar is op het scherm van de operator. Met andere woorden, ja, contant geld is zichtbaar op de scanner, maar het is niet het belangrijkste doelwit van het veiligheidsapparaat.
Radiografische handtekening van bankbiljetten met röntgenstralen
Een modern bankbiljet bevat verschillende lagen specifieke materialen: katoenvezels, polymeren, metalen veiligheidsdraden en inkten met magnetische of infrarode eigenschappen. Onder röntgenstralen creëren deze componenten een onderscheidende handtekening vergeleken met gewoon papier of stof.
Aanrader : Alles wat je moet weten over vastgoed: tips en trends om je project te laten slagen
In de praktijk verschijnt een bundel bankbiljetten als een dichte en homogene massa, duidelijk verschillend van een boek of een gevouwen kledingstuk. Veiligheidsagenten die zijn opgeleid in het lezen van radiografische beelden herkennen deze vorm zonder moeite, zelfs wanneer de biljetten in een envelop zijn gestoken of verspreid zijn over verschillende zakken van een tas.
De technologie met dubbele energie maakt het mogelijk om organische materialen van anorganische materialen te onderscheiden. De veiligheidsdraden die in de biljetten zijn geïntegreerd (aanwezig in euro’s en de meeste valuta) produceren een metalen contrast dat de zichtbaarheid verder versterkt. Het verbergen van biljetten tussen kleding maakt ze niet onzichtbaar: het dichtheidscontrast blijft duidelijk zichtbaar op het scherm.
Lees ook : Wat betekent een verhoging van monocyten na een bloedafname?
Terugkoppeling uit het veld toont aan dat agenten de bundels identificeren nog voordat ze de bagage openen. Elke ongebruikelijke of dichte inhoud triggert een handmatige inspectie, en een pakket bankbiljetten valt in deze categorie. Dit geldt voor zowel handbagage als ruimbagage, waarbij de laatste ook door een röntgenscanner gaat voordat deze wordt geladen.
Om beter te begrijpen hoe contant geld detecteren op de scanner op de luchthaven daadwerkelijk werkt, moet men veiligheid en douane onderscheiden, twee controles met zeer verschillende doeleinden.
Luchthavenveiligheid en douanecontrole: twee verschillende systemen voor contant geld
De veiligheidscanner zoekt naar gevaarlijke objecten: wapens, explosieven, niet-conforme vloeistoffen. De agent die een bundel bankbiljetten opmerkt, is niet verplicht deze aan de douane te melden. Zijn rol beperkt zich tot het controleren of het object geen bedreiging vormt voor de veiligheid van de vlucht.
De detectie van contant geld valt onder de douanecontrole, die op een ander punt in het passagiersproces plaatsvindt. Douanebeambten hebben hun eigen hulpmiddelen en procedures, en op dit punt wordt het vervoer van grote bedragen een juridisch onderwerp.
Aangiftegrens in Frankrijk en de Europese Unie
De regelgeving vereist een verplichte aangifte wanneer de reiziger contant geld vervoert boven een bepaalde drempel, zowel bij binnenkomst als bij vertrek uit het grondgebied. Deze verplichting geldt voor bankbiljetten, maar ook voor reischeques, mandaten en bepaalde financiële instrumenten.
- Het niet doen van aangifte kan leiden tot gedeeltelijke of totale inbeslagname van de vervoerde bedragen, vergezeld van een boete die evenredig is aan het niet-aangegeven bedrag.
- Douanebeambten kunnen op elk moment tijdens het luchthavenproces ingrijpen, ook na de veiligheidscontrole of bij aankomst, op basis van informatie of willekeurige controles.
- De millimetergolf lichaamsscanners, die in sommige luchthavens worden gebruikt, detecteren ook verborgen objecten op het lichaam, inclusief bundels bankbiljetten die onder de kleding zijn geplaatst.
Dit soort controle bestaat in de meeste landen.
Veiligheidsinkten en detectietechnologieën specifiek voor bankbiljetten
Naast röntgenstralen bevatten bankbiljetten detectietechnologieën die niet direct verband houden met luchthaven scanners, maar die het waard zijn om te begrijpen om het hele systeem te doorgronden.
De inkten met infrarode en magnetische eigenschappen die in bankbiljetten zijn geïntegreerd, dienen voornamelijk voor authenticiteitscontrole door banken en automaten. Onder infrarood licht worden bepaalde gebieden van het biljet zichtbaar terwijl andere verdwijnen, waardoor een kenmerkend patroon ontstaat dat onmogelijk te reproduceren is met een gewone printer.
De klassieke metaaldetectoren, die in de vorm van een poort zijn en die elke passagier passeert, reageren niet op bankbiljetten in normale hoeveelheden.
Contant geld vervoeren per vliegtuig: concrete fouten om te vermijden
Het verdelen van bankbiljetten over verschillende bagages of het mengen met kleding is geen effectieve strategie. De scanners analyseren elke bagage afzonderlijk, en een bundel blijft identificeerbaar, ongeacht de positie in de tas.
Contant geld in een doorzichtige plastic zak te plaatsen, zoals voor vloeistoffen, is door geen enkele regelgeving vereist. Het is beter om de biljetten in de handbagage te houden in plaats van in de ruimbagage, om voor de hand liggende veiligheidsredenen in geval van verlies of diefstal van de bagage.
- Probeer niet het geld te verbergen in voedselcontainers of holle objecten: veiligheidsagenten zijn getraind om inconsistenties in dichtheid op te merken, en dit gedrag leidt altijd tot een handmatige controle.
- Bereid het douaneaangifteformulier voor voordat je op de luchthaven aankomt als je een groot bedrag vervoert, in plaats van te proberen onopgemerkt te blijven.
- Bewaar een bewijs van de oorsprong van de fondsen (bankafschrift, verkoopakte): bij een douanecontrole verergert het ontbreken van een bewijs de situatie.
Het vervoer van contant geld per vliegtuig is legaal en gebruikelijk. De verplichting betreft de aangifte, niet het vervoer zelf. Een reiziger die zijn fondsen correct aangeeft, ondervindt geen gevolgen, zelfs niet voor hoge bedragen.
Luchthaven scanners zien de biljetten, de agenten weten ze te herkennen, en de douane heeft aanvullende middelen om passagiers te identificeren die niet-aangegeven bedragen vervoeren. Transparantie blijft de enige aanpak die werkt.